DAS LAPAS Ó BARRO: UNHA CATÁSTROFE ANUNCIADA?

As imaxes das riadas destes días en A Bouza (Viana do Bolo) conmocionaron a toda Galicia. Casas afectadas, arrastres de barro, pedras e troncos, persoas desaloxadas e importantes danos materiais.

Pero tamén deixan unha pregunta que non pode quedar sen resposta:

Era unha situación inevitable ou podía terse reducido o risco mediante actuacións preventivas?

En agosto de 2025 esta mesma zona sufriu un grave incendio forestal. Daquela, decenas de veciños tiveron que ser desaloxados e o lume chegou ata as portas das casas.

Porén, os incendios forestais non rematan cando desaparecen as lapas.

Un monte queimado perde parte da súa capacidade para reter a auga, aumenta a erosión e, cando chegan choivas intensas, poden producirse importantes arrastres de terra, cinza, pedras, madeira e outros materiais cara ós núcleos habitados.

O que levamos anos advertindo

Desde Ecoloxistas Galiza Atlántica e Verde (EGAV) levamos anos advertindo ás diferentes administracións da necesidade de apostar pola prevención e pola restauración ambiental tras os incendios forestais.

En numerosas ocasións reclamamos:

  • Actuacións urxentes de restauración hidrolóxico-forestal;
  • Protección dos solos queimados fronte á erosión;
  • Medidas para reducir os arrastres de materiais;
  • Protección dos núcleos habitados situados augas abaixo;
  • Unha verdadeira política de prevención e non só de actuación cando xa se produce a emerxencia.

A prevención sempre resulta máis eficaz, máis barata e máis humana que reparar os danos unha vez producidos.

Que actuacións se realizaron en A Bouza?

As persoas afectadas merecen respostas claras.

Sería importante coñecer:

  • Que actuacións de restauración se executaron tras o incendio de agosto de 2025?
  • Realizouse unha avaliación do risco de erosión e de arrastres?
  • Instaláronse medidas de protección do solo queimado?
  • Executáronse actuacións para protexer os núcleos habitados?
  • Que planificación existía ante episodios de choivas intensas?

Estas preguntas non buscan sinalar responsables sen probas.

Buscan transparencia, información pública e aprender do sucedido para evitar que situacións semellantes se repitan no futuro.

A prevención non pode rematar cando se apagan as lapas

As riadas destes días lembran que a xestión dos incendios forestais non remata coa súa extinción.

O territorio segue sendo vulnerable durante meses ou incluso anos, especialmente cando coinciden fortes pendentes, solos queimados e episodios de choiva intensa.

Por iso, a restauración ambiental e hidrolóxico-forestal debe formar parte da resposta aos grandes incendios.

Non podemos limitarnos a actuar cando chega a seguinte catástrofe.

Un debate necesario

O sucedido en A Bouza debería servir para abrir un debate serio sobre a prevención, a restauración ambiental e a protección das persoas.

Desde EGAV seguiremos reclamando unha xestión do territorio baseada na prevención, na planificación e na transparencia.

Porque os incendios non rematan cando desaparecen as lapas. As súas consecuencias poden durar meses ou anos se non se actúa a tempo.

Aviso legal · Política de privacidade · Política de cookies · Condicións do servizo · Normas para o usuario

Scroll ao inicio